De psychologische gevolgen van een brandwonde
Iedere ongevalpatiënt loopt niet alleen lichamelijke schade op, maar krijgt ook geestelijk heel wat te verduren.
Brandwondenpatiënten vormen hierop geen uitzondering. Integendeel, bij hen komt de klap extra hard aan omdat het ongeval vaak bewust is meegemaakt. Ook de opname in het ziekenhuis, met soms meerdere operaties en dagelijks pijnlijke verbandwisselingen, de onzekerheid en angst voor de toekomst, laten sporen na.
In het begin van uw opname zult u waarschijnlijk hebben gemerkt dat u over het ongeval veel heeft nagedacht en wellicht ervan hebt gedroomd. Met uw bezoek, de verpleging en andere hulpverleners uit het ziekenhuis heeft u kunnen praten over wat u is overkomen. Tijdens de opname heeft u dus een begin gemaakt met het verwerken van het ongeluk en de gevolgen daarvan voor u.
Dat verwerkingsproces gaat door wanneer u naar huis gaat.
Het tijdelijk geestelijk uit uw evenwicht zijn (ik voel me nog niet de oude) is hierbij een normaal verschijnsel. Ook kunt u bijvoorbeeld wat moeite met slapen hebben en merken dat u zich minder goed kunt concentreren. Het is belangrijk te weten dat dit normale verschijnselen zijn die geleidelijk aan zullen verdwijnen en waarbij praten met uw partner, familie of goede vrienden een enorme steun kan zijn. Indien u er op deze wijze niet uit komt, kunt u het best professionele hulp zoeken en contact opnemen met uw huisarts. Deze kan zo nodig verwijzen naar een hulpverlenende instantie.
Ook uw gezin zal het nodige hebben meegemaakt tijdens uw opname in het brandwondencentrum. Zij zullen erg blij zijn met uw thuiskomst, maar ook merken dat het tijd kost voor alles weer bij het oude is. Zo zal het bijvoorbeeld niet alleen voor u en uw partner wennen zijn, maar ook voor uw kinderen. Wennen aan het weer thuis zijn, de draad oppakken, de relaties van de buitenwereld, het veranderderde uiterlijk, enz.
Het is moeilijk op deze plaats gerichte adviezen te geven om dit voor u en uw gezin te vergemakkelijken. Heeft u vragen hiervoor, neem dan contact op met het team van het BWC of uw huisarts of een zelfhulpgroep voor meer aangepaste hulp. Ook hier weer geldt dat praten helpt!
